ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮಹಾಪ್ರವಾಹ: ಭವ್ಯ ಜೀವನಯಾತ್ರೆಗೆ ಮೌನವಾಗಿ ಬೆಳಕಾದ ಮಹಾ ಚೇತನಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಅರ್ಪಣೆ

ನಾವು ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೇ ಶತಮಾನದ ಪ್ರಪಂಚವು ಅತ್ಯಂತ ಜಟಿಲವಾದುದು. ಇಲ್ಲಿ ಉದಯದಿಂದ ಅಸ್ತಮಾನದವರೆಗೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವುದು ಮಾನವನ ಧಾವಂತ, ತಲ್ಲಣ ಹಾಗೂ ಲೌಕಿಕ ಹಂಬಲಗಳು ಮಾತ್ರ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ದೀರ್ಘ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಮ್ಮೆದುರು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ; ತಂತಮ್ಮ ನೋವುಗಳು, ಕೊರತೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಕುರಿತಾಗಿಯೇ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, "ನಿನ್ನ ಮನದಾಳದ ಸ್ಥಿತಿಯೇನು? ನಿನ್ನ ಅಂತರಂಗವು ಸುಖವಾಗಿದೆಯೆಯೇ?" ಎಂದು ನಮ್ಮ ಒಳಬದುಕನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಒಂದಿನಿತು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆಯುವ ಉದಾತ್ತ ಹೃದಯಗಳು ಇಂದು ತೀರಾ ವಿರಳ.

ಸಮಕಾಲೀನ ಜಗತ್ತು ಇಂದು ಕೇವಲ ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳ ತಳಹದಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಕೃತಕ ವ್ಯವಹಾರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಸ್ನೇಹ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳೂ ಸಹ ಕೇವಲ ಉಪಯುಕ್ತತೆಯ ತಕ್ಕಡಿಯ ಮೇಲೆ ತೂಗಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ. ಒಣಗಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಮರಭೂಮಿಯಂತಹ ಬದುಕಿನ ನಡುವೆಯೂ, ಯಾರೋ ಕೆಲವು ಅಪರೂಪದ ಸಜ್ಜನರು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಮೌನಕ್ಕೆ ಧ್ವನಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ; ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನಮ್ಮ ಅಭ್ಯುದಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಹರ್ನಿಶಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಜನ್ಮದಾತರಿಂದ ತೊಡಗಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯಮಯ ಬಂಧು-ಬಳಗದವರು, ನೂರಾರು ಬಾಲ್ಯದ ಸಖ-ಸಖಿಯರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವಯಾತ್ರೆಯ ಕವಲುಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಒದಗಿಬಂದ ಸಾವಿರಾರು ಒಳಬದುಕಿನ ಸ್ಪಂದನೆಗಳೇ ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಭದ್ರವಾದ ಅಡಿಪಾಯ. ಬದುಕನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಹಸನುಗೊಳಿಸಿದ ಆ ಎಲ್ಲಾ ದಿವ್ಯ ಚೇತನಗಳಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಶ್ರದ್ಧಾಪೂರ್ವಕ, ಕಾವ್ಯಮಯ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಅರ್ಪಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.

೧. ಮಾತೃ-ಪಿತೃ ಋಣ: ಬದುಕಿನ ಮಹಾದ್ವಾರಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ಪ್ರೀತಿಯ ತೋರಣ

ನಮ್ಮ ಭೌತಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಥಮ ಉಸಿರೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿ. ಲೌಕಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಬಂಧದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನೇ ನಮಗಾಗಿ ತ್ಯಾಗಮಾಡುವ ಏಕೈಕ ದೈವಸ್ವರೂಪಿಗಳೆಂದರೆ ಹೆತ್ತವರು ಮಾತ್ರ.

ತ್ಯಾಗದ ಜೀವಂತ ಮೂರ್ತಿಗಳು: ನಮಗೆ ತೊಂದರೆಯಾದಾಗ ತಮಗೇ ಶೂಲದ ಇರಿತವಾದಂತೆ ಒದ್ದಾಡುವ ಜನನಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ನಾವು ಧೃತಿಗೆಡದಂತೆ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಜನಕ—ಇವರ ಮೌನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಅನುದಿನದ ಆಶೀರ್ವಾದ: ನಾವು ದೂರದೂರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆಯೇ ಎಂದು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಆತಂಕದಿಂದ ಕಾಯುವ, ನಮಗಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಹಾರೈಸುವ ಆ ಮುಗ್ಧ ಜೀವಗಳ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ಈ barat ಮೊದಲ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ.

೨. ಬಂಧು-ಬಳಗದ ಪ್ರೀತಿಯ ನೆರಳು: ಕೌಟುಂಬಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ಅಡಿಪಾಯ

ನಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಕುಟುಂಬದ ವಿಸ್ತೃತ ರೂಪವಾದ ಬಂಧುಗಳ ಪಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ಲಾಘನೀಯವಾದುದು. ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂಟಿಯಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಕ್ತಸಂಬಂಧದ ಬಳಗವೇ ಇದೆ ಎಂಬ ಪರಮ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವರೇ ನಮ್ಮ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಬಂಧುಗಳು.

ಸಂಬಂಧಗಳ ಮಧುರ ಬೆಸುಗೆ: ಬಾಲ್ಯದ ಹಬ್ಬ-ಹರಿದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ, ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಾಧನೆಗಳಿಗೂ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿದ ಸೋದರ-ಸೋದರಿಯರು, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ-ದೊಡ್ಡಪ್ಪಂದಿರು, ಸೋದರಮಾವ ಹಾಗೂ ಅತ್ತೆಯಂದಿರ ವಾತ್ಸಲ್ಯವು ಬದುಕಿಗೆ ನೀಡಿದ ರಕ್ಷಣೆ ಅಪ್ರತಿಮ.

ಆಪತ್ಕಾಲದ ಧಾರಣೆ: ಕೌಟುಂಬಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳು ಎದುರಾದಾಗ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ನಿಂತ, ನಮ್ಮ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಮನಸಾರೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ ಆ ಆಪ್ತ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮಮತೆಗೆ ನಾವು ಸದಾ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಬೇಕು.

೩. ಬಾಲ್ಯದ ಸಖ-ಸಖಿಯರು: ಕಲ್ಮಷವಿಲ್ಲದ ದಿನಗಳ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳು

ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಮನೆಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಬಾಲ್ಯದ ಗೆಳೆತನ ಹಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಜಾತಿ, ಮತ, ಭಾಷೆ, ಬಡತನ ಅಥವಾ ಸಿರಿತನಗಳ ಯಾವುದೇ ಕೃತಕ ಭೇದವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಮುಗ್ಧತೆಯ ಒಡನಾಟ: ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತುತ್ತನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿಂದ, ಬೀದಿಯ ದೂಳಿನಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಆಡಿದ ಆ ಬಾಲ್ಯದ ಸಖ ಹಾಗೂ ಸಖಿಯರು ನಮ್ಮ ಒಳಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ನೀರೆರೆದವರು. ನಮ್ಮ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ನಕ್ಕು, ಅತ್ತಾಗ ಜೊತೆಯಾದ ಆ ಒಡನಾಡಿಗಳೇ ನಮ್ಮ ನೈಜ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು.

ಜೀವನಪರ್ಯಂತದ ಬುತ್ತಿ: ಇಂದು ಬದುಕಿನ ನಾನಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಚದುರಿ ಹೋಗಿರಬಹುದು; ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದಿರಬಹುದು. ಆದರೂ ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದ ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಹಸಿರಾಗಿರುವ ಆ ಹಳೆಯ ಗೆಳೆಯ-ಗೆಳತಿಯರಿಗೆ, ಆ ಮಧುರ ಒಡನಾಟಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತಾಪೂರ್ವಕ ನಮನಗಳು.

೪. ಕಹಿಯ ನಡುವೆ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿದ ಸಹೃದಯರು

ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಹಾದಿ ಸದಾ ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅವಮಾನಗಳು, ಸೋಲುಗಳು habits ಮತ್ತು ನಿರಾಶೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದವು. ಅಂತಹ ಕಡುಕತ್ತಲೆಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ದೀಪ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸಿದವರು ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಅಪರಿಚಿತ ದೇವತೆಗಳು.

ಸಹಾನುಭೂತಿಯ ಸ್ಪಂದನೆಗಳು: ನಾವು ಸೋತು ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕ ಯಾರದೋ ಸಾಂತ್ವನದ ಕಿರುನಗೆ, ಧೃತಿಗೆಟ್ಟು ನಿಂತಾಗ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ ಸಹೃದಯರ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿರುತ್ತದೆ.

ಮೌನ ಸೈನಿಕರು: ನಮ್ಮ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಂಡ, ನಮಗಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಅಥವಾ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಂತ ಆ ಸಾವಿರಾರು ಉದಾತ್ತ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ನಾವು ಸದಾ ಋಣಿಯಾಗಿರಬೇಕು.

೫. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮತ್ತು ಮೂಕ ಜೀವಿಗಳ ಅನಿರ್ವಚನೀಯ ಪ್ರೀತಿ

ಮನುಷ್ಯರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಒಳಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮತ್ತು ಮೂಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪಾತ್ರವೂ ಅತ್ಯಂತ ಹಿರಿದಾದುದು.

ಮೂಕ ಸಂವೇದನೆ: ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದಾಗ ಹರ್ಷದಿಂದ ಓಡಿ ಬರುವ ಶ್ವಾನದ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ಪ್ರೀತಿ, ಬೇಸತ್ತಾಗ ತಂಗಾಳಿಯ ಮೂಲಕ ಹಿತ ನೀಡುವ ಪ್ರಕೃತಿ ಮಾತೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಬದುಕಿನ ಯಾಂತ್ರಿಕತೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿ, ಜೀವನ್ಮುಖಿಯಾಗಿಸುವ ಸುಪ್ತ ಚೇತನಗಳು. ಇವುಗಳ ನಿರಂತರ ಪ್ರೀತಿಗೂ ನಾವು ತಲೆಬಾಗಲೇಬೇಕು.

"ನಾವು ಯಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುತ್ತೇವೆಯೋ, ಆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟಾಗಿ ನಮ್ಮತ್ತಲೇ ಮರಳಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ."

೬. ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಸುಪ್ತ ಶಕ್ತಿ (The Subconscious Power of Gratitude)

ವಿಶ್ವ ನಿಯಮದ (Cosmic Law) ಪ್ರಕಾರ, ಕೃತಜ್ಞತೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಧನ್ಯವಾದದ ನುಡಿಯಲ್ಲ; ಅದೊಂದು ಪ್ರಬಲವಾದ ಕಾಸ್ಮಿಕ್ ಎನರ್ಜಿ (Cosmic Energy). ನಾವು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಏನನ್ನು ಸೂಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅದನ್ನೇ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಸದ್ಗುಣಗಳ ಆಕರ್ಷಣೆ: ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸಹಕರಿಸಿದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾವು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಇರಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಒಂದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿವಲಯ (Aura) ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸುಪ್ತ ಶಕ್ತಿಯು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ, ನಮ್ಮ ಒಳಿತನ್ನು ಬಯಸುವ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಒಲವಿನ ಚೇತನವನ್ನು ನಮ್ಮತ್ತ ಆಯಸ್ಕಾಂತದಂತೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಂತರಂಗದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ: "ನನಗ್ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ" ಎಂಬ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಕರಗಿಸಿ, "ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ದೇವತೆಗಳಿದ್ದಾರೆ" ಎಂಬ ಕೃತಜ್ಞತಾ ಭಾವವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸುಖ.

೭. ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಮಹಾ ಅರ್ಪಣೆ

ಈ ಲೇಖನವು ಕೇವಲ ಪದಗಳ ಜೋಡಣೆಯಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ, ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಒಳಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಂಚನದಿಂದ ಹಸನುಗೊಳಿಸಿದ ಆ ಮಹಾ ಚೇತನಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಮಹಾ ನಮನ.

ನಮಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತುತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿ ಉಣಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದ ತಂದೆ-ತಾಯಂದಿರಿಗೆ...

ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ನಮಗೆ ನೆರಳು ನೀಡಿದ ಆಪ್ತ ಬಂಧು-ಬಳಗದವರಿಗೆ...

ಮುಗ್ಧತೆಯ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಉಣಿಸಿದ ಬಾಲ್ಯದ ಸಖ ಹಾಗೂ ಸಖಿಯರಿಗೆ...

ಬದುಕಿನ ಕವಲು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ತೋರಿದ ಗುರು-ಹಿರಿಯರಿಗೆ...

ಕಷ್ಟದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಕಣ್ಣೀರೊರೆಸಿದ ಅಪರಿಚಿತ ಸಹೃದಯರಿಗೆ...

ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ನೆರಳು ನೀಡಿದ ಪ್ರಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಮೂಕ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ...

ಮತ್ತು ಇವೆಲ್ಲದರ ಆಚೆಗೂ ನಮ್ಮ ಅಂತರಾಳವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ನಮ್ಮತ್ತ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಆ ದಿವ್ಯ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಮಧುರ ಒಲವಿನ ಚೇತನಕ್ಕೆ...

ಈ ಬರಹ ಶಿರಬಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಮಹಾ ಅರ್ಪಣೆ.

ನಿಮ್ಮ ಆಶೀರ್ವಾದ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಹಾರೈಕೆಗಳು ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುವ ರಕ್ಷಾಕವಚವಾಗಲಿ. ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

✍️ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಸಾಯ 'ಅಭಿಜಿತ್'